قرارداد مشارکت فست فود (بین سه شخص)

قرارداد مشارکت فست فود بین سه شخص چه کاربردی دارد؟

وقتی سه نفر برای راه‌اندازی یا اداره یک فست فود با یکدیگر همکاری می‌کنند، توافق شفاهی یا تعیین ساده درصد سهم معمولاً پاسخ‌گوی همه مسائل نیست. قرارداد مشارکت فست فود بین سه شخص، توافقی مکتوب برای مشخص کردن حقوق، تعهدات و حدود اختیار هر شریک است. این سند کمک می‌کند موضوع همکاری، آورده‌ها، روش مدیریت، نحوه محاسبه سود و زیان و راهکار مواجهه با تغییر شرایط، تا حد امکان روشن و قابل استناد باشد.

سه شریک ممکن است به یک اندازه سرمایه‌گذاری کنند، اما میزان فعالیت، تجربه، تجهیزات یا مسئولیت‌های اجرایی آن‌ها متفاوت باشد. از سوی دیگر، ممکن است یکی محل کسب را فراهم کند، دیگری سرمایه نقدی بیاورد و شریک سوم مدیریت یا تجهیزات را بر عهده بگیرد. قرارداد باید این تفاوت‌ها را دقیق توصیف کند تا در آینده درباره ارزش آورده‌ها، میزان سهم یا وظایف هر شخص برداشت‌های متفاوت شکل نگیرد.

چه مواردی باید در قرارداد مشارکت سه‌نفره فست فود تعیین شود؟

موضوع، محل و محدوده فعالیت

موضوع قرارداد بهتر است به‌صورت روشن بیان کند که همکاری برای راه‌اندازی، تجهیز، مدیریت یا بهره‌برداری از چه نوع کسب‌وکاری انجام می‌شود. مشخص کردن نشانی محل فعالیت، نوع خدمات یا محصولات، امکان راه‌اندازی شعبه و حدود استفاده از نام تجاری نیز می‌تواند در کاهش ابهام مؤثر باشد. اگر دامنه همکاری شامل سفارش آنلاین، خدمات بیرون‌بر یا فعالیت از طریق پلتفرم‌های فروش است، بهتر است این موارد نیز در توافق دیده شود.

آورده‌ها و سهم هر شریک

برای هر یک از سه شریک، نوع و مبلغ آورده باید جداگانه ثبت شود. آورده ممکن است نقدی، تجهیزات، حق استفاده از محل، دانش تخصصی یا خدمات اجرایی باشد. درباره آورده غیرنقدی باید مشخص شود چه چیزی تحویل می‌شود، ارزش آن چگونه تعیین شده و مالکیت آن به مشارکت منتقل می‌شود یا صرفاً برای مدت معینی در اختیار کسب‌وکار قرار می‌گیرد. اگر سهم از سود و زیان بر مبنایی متفاوت از ارزش آورده‌ها تعیین شده باشد، مبنای توافق باید صریح باشد.

همچنین باید روشن شود در صورت نیاز به سرمایه بیشتر، هر شریک چه مبلغی و در چه مهلتی می‌پردازد و اگر یکی از شرکا از تأمین سهم خودداری کند، چه پیامدی دارد. تعیین تکلیف هزینه‌های پیش از شروع فعالیت، بدهی‌های احتمالی و خریدهای انجام‌شده از حساب شخصی شرکا نیز از موارد کاربردی قرارداد است.

مدیریت، وظایف و تصمیم‌گیری

در قرارداد مشخص کنید چه کسی مسئول مدیریت روزانه، خرید مواد اولیه، استخدام کارکنان، امور مالی یا ارتباط با تأمین‌کنندگان است. حدود اختیار مدیر باید معلوم باشد؛ برای مثال، سقف مجاز خرید یا پرداخت، اختیار انعقاد قرارداد با اشخاص ثالث و شرایط برداشت از حساب کسب‌وکار می‌تواند تعیین شود. تصمیم‌هایی مانند تغییر محل، ایجاد شعبه، دریافت تسهیلات، فروش تجهیزات اصلی یا تغییر اساسی در نوع فعالیت ممکن است به موافقت همه شرکا یا اکثریت مشخصی نیاز داشته باشد.

در همکاری سه‌نفره، پیش‌بینی شیوه تصمیم‌گیری اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا مخالفت دو شریک یا اختلاف بر سر یک موضوع کلیدی می‌تواند فعالیت را متوقف کند. می‌توان موضوعات روزمره را به مدیر سپرد و برای تصمیم‌های مهم، جلسه، مهلت اعلام نظر و شیوه ثبت مصوبه در نظر گرفت. اگر شریک بابت انجام کار اجرایی دستمزد جداگانه دریافت می‌کند، میزان یا روش محاسبه آن باید از سهم سود تفکیک شود.

حسابداری، سود و زیان

قرارداد باید دوره محاسبه سود، اسناد قابل قبول برای ثبت درآمد و هزینه، مسئول نگهداری حساب‌ها و دسترسی هر شریک به گزارش‌های مالی را مشخص کند. روشن کنید سود چه زمانی قابل تقسیم است و آیا پیش از توزیع آن باید هزینه‌های جاری، مالیات، بدهی‌ها یا ذخیره‌ای برای نیازهای آینده کنار گذاشته شود. تقسیم سود و تحمل زیان باید بر اساس فرمولی روشن انجام شود؛ تعیین درصد یا روش محاسبه بدون تعریف مبنای آن ممکن است در عمل اختلاف‌زا باشد.

توافق درباره موجودی صندوق، خریدهای نسیه، انبار مواد اولیه، ثبت ضایعات و نحوه تأیید هزینه‌های غیرمعمول نیز برای کسب‌وکار غذایی اهمیت دارد. بهتر است شرکا حق دسترسی و بررسی اسناد مرتبط با فعالیت را داشته باشند و روش رسیدگی به مغایرت‌های مالی مشخص باشد.

الزامات ویژه فعالیت فست فود

فعالیت فست فود با موضوعاتی فراتر از رابطه داخلی شرکا همراه است. قرارداد می‌تواند مسئولیت پیگیری مجوزهای لازم، رعایت الزامات بهداشتی، بیمه و امور کارکنان، قرارداد اجاره محل، نگهداری تجهیزات و تهیه مواد اولیه را میان شرکا تقسیم کند. همچنین بهتر است مشخص شود مسئولیت پیگیری اخطارها یا تعهدات مربوط به محل کسب با کدام شخص است و هزینه‌های مرتبط چگونه پرداخت می‌شود. این توافق داخلی به‌تنهایی جایگزین مجوزها، ثبت‌های لازم یا رعایت مقررات جاری نیست.

اگر نام تجاری، دستور تهیه اختصاصی، اطلاعات مشتریان یا شیوه‌های عملیاتی میان شرکا ایجاد یا استفاده می‌شود، درباره مالکیت و حدود استفاده از آن پس از پایان همکاری تصمیم بگیرید. تعهد محرمانگی و محدودیت‌های احتمالی پس از خروج شریک باید روشن، متناسب با موضوع و با توجه به شرایط رابطه تنظیم شود.

مدت، انتقال سهم و پایان همکاری

تعیین مدت قرارداد، تاریخ آغاز فعالیت و چگونگی تمدید، امکان برنامه‌ریزی بهتری فراهم می‌کند. همچنین باید درباره خروج داوطلبانه شریک، انتقال سهم به شخص دیگر، فوت یا ناتوانی شریک، تخلف از تعهدات و شیوه ارزیابی سهم در زمان تسویه توافق شود. اگر باقی شرکا حق تقدم برای خرید سهم شریک خارج‌شونده دارند، مهلت و روش اعلام و پرداخت بهای آن را مشخص کنید. نحوه پرداخت بدهی‌ها، تقسیم دارایی‌ها و تعیین تکلیف اجاره یا تجهیزات در زمان خاتمه همکاری نیز نباید مبهم بماند.

حل اختلاف و تنظیم متناسب با شرایط شرکا

پیش‌بینی گفت‌وگوی مستقیم، مذاکره یا مراجعه به شخص مورد توافق می‌تواند مسیر رسیدگی به اختلاف را روشن‌تر کند. اگر شرکا داوری را انتخاب می‌کنند، بهتر است روش انتخاب داور یا داوران، حدود موضوع ارجاع و نحوه آغاز رسیدگی در قرارداد درج شود. اعتبار و آثار هر روش حل اختلاف به متن توافق و قوانین مربوط وابسته است؛ بنابراین انتخاب آن باید با توجه به وضعیت واقعی شرکا انجام شود.

سندآرا خدمات تنظیم، تدوین، بررسی، بازبینی، اصلاح و شخصی‌سازی قرارداد را ارائه می‌کند. «قرارداد اختصاصی» با توجه به نیازها، شرایط طرفین، موضوع همکاری و الزامات سفارش تدوین می‌شود. «قرارداد اختصاصی تخصصی» علاوه بر شرایط شرکا، ریسک‌ها و الزامات ویژه صنعت غذا و کسب‌وکار فست فود را نیز لحاظ می‌کند. «نمونه قرارداد اختصاصی» ساختاری اختصاصی و قابل استفاده مجدد برای پروژه‌ها یا همکاری‌های مشابه است و منظور از آن نمونه عمومی آماده یا فایل دانلودی نیست. برای انتخاب ساختار مناسب، باید وضعیت آورده‌ها، نقش هر شریک، شیوه اداره کسب‌وکار و میزان پیچیدگی تعهدات بررسی شود.

سؤالات متداول

سؤال: آیا سهم سه شریک در قرارداد باید برابر باشد؟

پاسخ: خیر. شرکا می‌توانند با توجه به توافق خود، آورده‌ها، نقش‌ها و سایر مبانی مورد قبولشان سهم متفاوتی تعیین کنند. بهتر است مبنای هر سهم و روش تقسیم سود و زیان به‌روشنی در قرارداد درج شود.

سؤال: آیا ارزش‌گذاری تجهیزات یا آورده غیرنقدی لازم است؟

پاسخ: برای جلوگیری از اختلاف، نوع آورده غیرنقدی، ارزش توافق‌شده، نحوه تحویل و وضعیت مالکیت آن را مشخص کنید. در صورت نیاز می‌توان روش ارزیابی یا مرجع مورد توافق برای تعیین ارزش را نیز در قرارداد آورد.

سؤال: آیا قرارداد مشارکت جایگزین مجوزهای فعالیت فست فود است؟

پاسخ: خیر. قرارداد چارچوب همکاری میان شرکا را مشخص می‌کند و به‌خودی‌خود جایگزین مجوزها، تعهدات مالیاتی یا الزامات مربوط به محل، کارکنان و سلامت مواد غذایی نیست.