قرارداد شراکت سفره خانه (بین سه شخص)

قرارداد شراکت سفره‌خانه بین سه شخص چه کاربردی دارد؟

راه‌اندازی یا اداره سفره‌خانه با مشارکت سه نفر معمولاً به ترکیبی از سرمایه، تجربه، تجهیزات و فعالیت روزانه نیاز دارد. قرارداد شراکت سفره‌خانه بین سه شخص، چارچوب مکتوب این همکاری را مشخص می‌کند تا معلوم باشد هر شریک چه آورده‌ای دارد، چه وظیفه‌ای می‌پذیرد و در تصمیم‌های مهم و نتایج مالی کسب‌وکار چگونه مشارکت می‌کند. این قرارداد به‌تنهایی جایگزین مجوزهای لازم، توافق با مالک محل یا تشریفات مربوط به ثبت کسب‌وکار نیست؛ بنابراین وضعیت هر یک از این موضوعات باید متناسب با شکل فعالیت بررسی شود.

سه‌نفره‌بودن شراکت اهمیت تعیین روش تصمیم‌گیری را بیشتر می‌کند. اگر فقط به توافق شفاهی یا عباراتی کلی مانند سهم مساوی اکتفا شود، ممکن است بعداً درباره ارزش تجهیزات، ساعات کار، اختیار خرید، برداشت از درآمد یا چگونگی جبران هزینه‌ها اختلاف ایجاد شود. قرارداد روشن کمک می‌کند توافق‌های عملی شرکا از ابتدا ثبت شوند و در طول فعالیت، مبنای مشترکی برای مراجعه و ارزیابی وجود داشته باشد. بهتر است هر سه شریک پیش از امضا متن را بخوانند، پرسش‌های خود را مطرح کنند و هر تغییری را در نسخه نهایی به‌صورت روشن درج کنند.

موضوع و محدوده همکاری را دقیق مشخص کنید

در متن قرارداد باید معلوم باشد شراکت برای راه‌اندازی سفره‌خانه است، اداره کسب‌وکار موجود را در بر می‌گیرد یا هر دو مرحله را شامل می‌شود. درج نام مورد استفاده، نشانی محل فعالیت، نوع خدمات مورد توافق و مدت همکاری، از ابهام درباره محدوده قرارداد می‌کاهد. برای نمونه، اگر توافق فقط اداره یک سفره‌خانه در نشانی مشخص را شامل می‌شود، بهتر است روشن شود که ایجاد شعبه یا تغییر محل، نیازمند تصمیم و توافق مکتوب شرکاست. تغییر عمده در نوع فعالیت یا ارائه خدمات جدید را نیز می‌توان به تصویب طبق روش تصمیم‌گیری پیش‌بینی‌شده در قرارداد موکول کرد.

اگر محل فعالیت اجاره‌ای است، وضعیت رابطه شرکا با قرارداد اجاره و مسئولیت پیگیری تعهدات مربوط به ملک نیز باید روشن شود. مشخص کنید چه کسی مسئول ارتباط با مالک، پیگیری پرداخت‌های مربوط به محل و اطلاع‌رسانی درباره اخطارها یا تغییرات قرارداد اجاره است. این توافق داخلی، به‌خودی‌خود جایگزین رضایت مالک یا تشریفات لازم برای استفاده از محل نمی‌شود. همچنین باید تفاوت میان دارایی‌های متعلق به شراکت و اموالی که یک شریک صرفاً برای استفاده در اختیار مجموعه گذاشته است مشخص باشد. برای نمونه، اگر تجهیزات آشپزخانه متعلق به یکی از شرکاست، قرارداد باید درباره مالکیت، نحوه استفاده، هزینه نگهداری و وضعیت آن هنگام پایان همکاری توضیح دهد. ثبت فهرست اموال، شرح وضعیت و ارزش مورد توافق و تهیه صورت‌جلسه تحویل تجهیزات می‌تواند جزئیات را قابل پیگیری‌تر کند.

آورده و سهم هر یک از سه شریک

آورده می‌تواند وجه نقد، تجهیزات، کالا، حق استفاده از امکانات یا خدماتی باشد که شرکا بر سر آن توافق کرده‌اند. برای هر آورده، نوع و مقدار، ارزش مورد توافق، زمان و شیوه تحویل و مدارک مربوط را مشخص کنید. در مورد آورده غیرنقدی، بهتر است روش ارزش‌گذاری و مسئول ثبت یا نگهداری آن معلوم باشد. اگر یک شریک تعهد به پرداخت مبلغی را در چند مرحله می‌پذیرد، مبلغ و موعد هر مرحله را جداگانه درج کنید. قرارداد همچنین می‌تواند شیوه پیگیری تأخیر یا خودداری از تأمین آورده مورد توافق را بیان کند؛ از جمله اینکه شرکا ابتدا چه مهلتی برای رفع تأخیر در نظر می‌گیرند و تصمیم‌های بعدی چگونه اتخاذ می‌شود.

میزان آورده لزوماً همان معیار تقسیم سود یا سهم مدیریتی نیست، مگر اینکه شرکا چنین تصمیمی گرفته باشند. بنابراین لازم است سهم هر شخص در سود و زیان، حق رأی یا مشارکت در تصمیم‌گیری و حدود مسئولیت‌های کاری به‌طور جداگانه تعیین شود. اگر سهم شرکا برابر نیست، درصد یا روش محاسبه سهم هر شخص را بدون ابهام بنویسید و مشخص کنید مبنای محاسبه سود و زیان چیست. هر توافقی درباره تغییر سهم در آینده نیز بهتر است به رضایت و ثبت مکتوب هر سه شریک وابسته شود. برای جلوگیری از اختلاف، از به‌کاربردن عبارت‌هایی مانند «سهم متناسب با زحمت» بدون تعریف معیار و روش محاسبه پرهیز کنید.

مدیریت، تصمیم‌گیری و امور مالی

در شراکت سه‌نفره، مشخص‌کردن مدیر اجرایی یا تقسیم مسئولیت‌ها میان شرکا ضروری است. قرارداد می‌تواند برای هر شخص حوزه‌ای مانند خرید و تأمین مواد اولیه، امور مالی، رسیدگی به کارکنان یا نظارت بر خدمات تعیین کند. در کنار این تقسیم وظایف، حدود اختیار هر شریک را نیز بنویسید؛ برای مثال، چه کسی مجاز به سفارش کالا، استخدام، انجام خریدهای روزمره یا امضای توافق با اشخاص دیگر است. برای خریدهای بالاتر از مبلغ معین، گرفتن وام، فروش تجهیزات اصلی یا ایجاد تعهد بلندمدت، می‌توان حد نصاب و شیوه تصویب جداگانه تعیین کرد. قرارداد باید مشخص کند تصمیم‌های عادی با چه روشی و تصمیم‌های مهم با چه میزان موافقتی انجام می‌شوند؛ در غیر این صورت، اختلاف میان سه شریک ممکن است فعالیت روزانه را مختل کند.

برای ثبت درآمد و هزینه، دوره‌های گزارش‌دهی، مدارک قابل قبول، مسئول نگهداری اسناد و نحوه دسترسی هر شریک به اطلاعات مالی را مشخص کنید. استفاده از حساب بانکی جداگانه برای گردش‌های مالی کسب‌وکار و تعیین اشخاص مجاز به برداشت یا امضا می‌تواند به تفکیک حساب‌های شخصی از فعالیت شراکت کمک کند. شرایط افتتاح و استفاده از حساب باید با الزامات بانکی مربوط هماهنگ شود. روش رسیدگی به اسناد، فاکتورها، موجودی کالا و تجهیزات نیز بهتر است در قرارداد یا پیوست آن توضیح داده شود تا مبنای محاسبه سود و زیان روشن باشد. تعیین یک دوره منظم برای ارائه گزارش، مانند گزارش ماهانه یا فصلی، به شرکا فرصت می‌دهد پیش از انباشته‌شدن اختلاف‌ها، مغایرت‌ها را بررسی کنند.

تقسیم سود را به ثبت درآمدها، کسر هزینه‌های مورد توافق، بررسی بدهی‌ها و تعیین دوره تسویه مرتبط کنید. همچنین درباره زیان، هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده، کسری نقدینگی و نیاز به تأمین وجه جدید از سوی شرکا تصمیم بگیرید. اگر برداشت شخصی از وجوه کسب‌وکار مجاز است، سقف، زمان و نحوه ثبت آن را تعیین کنید. هیچ مبلغی نباید صرفاً به دلیل عنوان سود، بدون بررسی حساب‌های دوره و توافق شرکا قابل برداشت تلقی شود؛ روش دقیق باید متناسب با توافق و شیوه فعالیت انتخاب شود. همچنین بهتر است روشن باشد هزینه‌ای که یکی از شرکا شخصاً برای ضرورت کسب‌وکار پرداخت می‌کند، با چه مدارکی ثبت و در چه زمانی بازپرداخت یا در حساب‌ها منظور خواهد شد.

تعهدات اجرایی، کارکنان و الزامات فعالیت

فعالیت سفره‌خانه با تعهداتی مانند تهیه مواد اولیه، نگهداری تجهیزات، رعایت ضوابط بهداشتی و ایمنی و رسیدگی به کارکنان همراه است. قرارداد باید مشخص کند چه کسی مسئول پیگیری هر موضوع است و هزینه‌های مرتبط چگونه ثبت و تأمین می‌شوند. اگر کارکنانی به کار گرفته می‌شوند، حدود اختیار استخدام یا خاتمه همکاری، مسئولیت پیگیری پرداخت‌های مربوط و نگهداری اسناد کاری را تعیین کنید. درج مسئولیت در قرارداد میان شرکا، به‌خودی‌خود جایگزین رعایت قوانین و الزامات مربوط به کارکنان یا دریافت مجوزهای لازم نیست. در صورت سپردن امور روزانه به یکی از شرکا، ساعات حضور، نحوه گزارش کار و حدود اختیار او را نیز تا حد نیاز مشخص کنید.

شرکا می‌توانند درباره حفظ اطلاعات مالی، دستورهای تهیه، فهرست تأمین‌کنندگان، اطلاعات مشتریان و برنامه‌های تجاری تعهد محرمانگی در نظر بگیرند. دامنه اطلاعات محرمانه، اشخاص مجاز به دسترسی، مدت تعهد و مواردی که افشا به موجب الزام قانونی لازم است، باید به زبان روشن تعریف شود. همچنین درباره اقدام قراردادی در صورت نقض تعهد، با توجه به شرایط همکاری توافق کنید. در پیوست‌های قرارداد می‌توان فهرست تجهیزات، برنامه پرداخت آورده‌ها، شرح مسئولیت‌ها، صورت‌جلسه تحویل اموال و الگوی گزارش مالی را قرار داد تا توافق‌ها تنها به متن کلی محدود نماند.

خروج شریک، اختلاف و پایان همکاری

در قرارداد پیش‌بینی کنید اگر یکی از شرکا قصد خروج یا انتقال سهم خود را داشته باشد، چه مراحلی باید طی شود. نحوه اطلاع‌رسانی، فرصت سایر شرکا برای بررسی انتقال، روش ارزش‌گذاری سهم و زمان تسویه باید روشن باشد. مشخص کنید ارزش‌گذاری با توافق شرکا انجام می‌شود یا با استفاده از نظر کارشناس مورد توافق، و اگر بر سر ارزش سهم توافق حاصل نشد چه روشی برای ادامه کار در نظر گرفته می‌شود. تعیین تکلیف بدهی‌ها، موجودی مواد و کالا، تجهیزات، اسناد، تضمین‌ها و تعهدات جاری در پایان همکاری نیز اهمیت دارد. پایان قرارداد، فسخ یا خاتمه شراکت می‌تواند آثار متفاوتی داشته باشد؛ پس شرایط و آثار هر مسیر را دقیق و با توجه به توافق طرفین تنظیم کنید.

برای اختلاف‌ها می‌توان ابتدا مذاکره میان شرکا و سپس روش مورد توافق دیگری را پیش‌بینی کرد. بهتر است مهلت گفت‌وگو، شیوه ثبت نتیجه مذاکرات و اقدام بعدی در صورت حل‌نشدن اختلاف مشخص شود. اگر رخدادهای خارج از کنترل، مانند تعطیلی اجباری یا اختلال جدی در فعالیت، بر اجرای تعهدات اثر بگذارند، قرارداد باید نحوه اطلاع‌رسانی، کاهش آثار و تصمیم‌گیری درباره ادامه یا توقف موقت فعالیت را مشخص کند. تعیین این سازوکارها به معنای تضمین نتیجه اختلاف یا پرونده نیست و ارزیابی هر وضعیت به جزئیات و قواعد قابل اعمال بستگی دارد.

خدمات سندآرا برای تنظیم قرارداد شراکت سفره‌خانه

سندآرا خدمات تنظیم، تدوین، بررسی، بازبینی، اصلاح و شخصی‌سازی قرارداد ارائه می‌کند. قرارداد اختصاصی بر پایه نیازها، شرایط سه شریک، موضوع همکاری و الزامات سفارش تدوین می‌شود. قرارداد اختصاصی تخصصی، افزون بر توافق‌های طرفین، ریسک‌ها و ملاحظات ویژه فعالیت سفره‌خانه، از جمله آورده‌های متنوع، تقسیم وظایف، کنترل حساب‌ها و تعهدات اجرایی را در نظر می‌گیرد. نمونه قرارداد اختصاصی نیز ساختاری متناسب با همکاری شماست که می‌تواند برای پروژه‌ها یا مشارکت‌های مشابه دوباره مورد استفاده قرار گیرد؛ منظور از این خدمت، نمونه عمومی آماده یا فایل دانلودی نیست.

پیش از نهایی‌کردن قرارداد، هر سه شریک بهتر است اطلاعات هویتی، شرح آورده‌ها، درصد سهم، مسئولیت‌های اجرایی، روش محاسبه سود و زیان و تصمیم‌های مربوط به خروج یا انتقال سهم را با هم تطبیق دهند. نام و مشخصات هر سه شخص باید با مدارک هویتی مطابقت داشته باشد و همه پیوست‌های مورد توافق به‌روشنی معرفی شوند. پیوست‌کردن فهرست تجهیزات، برنامه پرداخت آورده یا شیوه گزارش مالی، در صورت نیاز، جزئیات توافق را مستندتر می‌کند. همچنین بهتر است نسخه نهایی و پیوست‌های آن به امضای هر سه شریک برسد و هر شخص یک نسخه کامل از اسناد را نگهداری کند. هرچه مفاد قرارداد بیشتر با واقعیت همکاری هماهنگ باشد، استفاده از آن در مدیریت روزمره و روشن‌کردن انتظارات شرکا آسان‌تر خواهد بود.

سؤالات متداول

سؤال: آیا قرارداد شراکت سفره‌خانه باید سهم هر سه نفر را جداگانه مشخص کند؟
پاسخ: بله. بهتر است سهم هر شریک و مبنای آن صریح باشد و از سهم مالی، مسئولیت کاری و اختیار تصمیم‌گیری به‌عنوان مفاهیم جداگانه یاد شود تا برداشت‌های متفاوت ایجاد نشود.

سؤال: آیا می‌توان آورده غیرنقدی را در قرارداد ثبت کرد؟
پاسخ: بله. نوع آورده، ارزش مورد توافق، زمان تحویل، مالکیت و شرایط استفاده از آن را مشخص کنید و در صورت لزوم فهرست یا صورت‌جلسه تحویل را به‌عنوان پیوست بیاورید.

سؤال: آیا این قرارداد جایگزین مجوزهای فعالیت سفره‌خانه است؟
پاسخ: خیر. قرارداد، توافق میان شرکا را تنظیم می‌کند و جایگزین مجوزها، الزامات محل فعالیت یا تشریفات قانونی مرتبط با کسب‌وکار نیست. موارد لازم باید متناسب با وضعیت فعالیت جداگانه بررسی شوند.

سؤال: برای آماده‌سازی قرارداد چه اطلاعاتی لازم است؟
پاسخ: مشخصات هر سه شریک، موضوع و محل فعالیت، مدت همکاری، آورده‌ها، سهم هر شخص، تقسیم وظایف، روش اداره امور مالی، نحوه تصمیم‌گیری و توافق درباره خروج یا پایان همکاری از اطلاعات اصلی هستند.